![](data:image/svg+xml, %3Csvg xmlns='http://www.w3.org/2000/svg' height='64' class='font-weight-bold' style='font: 600 30.11764705882353px "SegoeUI", Arial' width='64'%3E%3Ccircle fill='hsl(313.6, 26%, 40%)' cx='32' cy='32' r='32' /%3E%3Ctext x='50%25' y='55%25' dominant-baseline='middle' text-anchor='middle' fill='%23FFF' %3EJM%3C/text%3E%3C/svg%3E)
![](data:image/svg+xml, %3Csvg xmlns='http://www.w3.org/2000/svg' height='64' class='font-weight-bold' style='font: 600 30.11764705882353px "SegoeUI", Arial' width='64'%3E%3Ccircle fill='hsl(284.8, 33%, 37%)' cx='32' cy='32' r='32' /%3E%3Ctext x='50%25' y='55%25' dominant-baseline='middle' text-anchor='middle' fill='%23FFF' %3EDV%3C/text%3E%3C/svg%3E)
Cześć Joanna,
Windows Server 2025 po prostu ma dużo bardziej restrykcyjne wymagania dotyczące podpisów sterowników niż Windows 11 czy WinPE. Instalator serwera akceptuje tylko w pełni „produkcyjne” podpisy (WHQL lub attestation), a sterowniki testowe albo podpisane w środowisku pre‑prod są automatycznie odrzucane.
Dlatego ten sam sterownik może działać w Windows 11 lub WinPE, ale nie przejdzie przez ekran „Load Driver” w instalatorze serwera. To nie jest problem z plikiem INF ani konfiguracją, tylko z poziomem zaufania do podpisu.
Najprostsze wyjaśnienie: Windows Server 2025 ufa wyłącznie oficjalnie wydanym sterownikom potwierdzonym przez Microsoft. Żeby to zadziałało poprawnie, sterownik musi być ponownie podpisany przez Hardware Dev Center jako wersja produkcyjna.