![](data:image/svg+xml, %3Csvg xmlns='http://www.w3.org/2000/svg' height='64' class='font-weight-bold' style='font: 600 30.11764705882353px "SegoeUI", Arial' width='64'%3E%3Ccircle fill='hsl(128, 96%, 22%)' cx='32' cy='32' r='32' /%3E%3Ctext x='50%25' y='55%25' dominant-baseline='middle' text-anchor='middle' fill='%23FFF' %3EZM%3C/text%3E%3C/svg%3E)
![](data:image/svg+xml, %3Csvg xmlns='http://www.w3.org/2000/svg' height='64' class='font-weight-bold' style='font: 600 30.11764705882353px "SegoeUI", Arial' width='64'%3E%3Ccircle fill='hsl(284.8, 33%, 37%)' cx='32' cy='32' r='32' /%3E%3Ctext x='50%25' y='55%25' dominant-baseline='middle' text-anchor='middle' fill='%23FFF' %3EDV%3C/text%3E%3C/svg%3E)
Zofiaka Minski Aby udostępniać prywatne aplikacje za pośrednictwem menedżera pakietów Windows (winget), należy skompilować manifesty YAML do postaci formalnego indeksu pakietów, zazwyczaj jako pakiet MSIX, zamiast po prostu przesyłać surowe pliki do usługi Azure Blob Storage. Po wygenerowaniu tego indeksu należy przesłać go wraz z instalatorami aplikacji do kontenera w usłudze Azure Storage. Na koniec zarejestruj to repozytorium na komputerach klienckich za pomocą polecenia winget source add, które wskazuje klientowi winget ścieżkę do Twojego prywatnego pliku indeksu. Takie podejście zapewnia pełną zgodność ze standardowymi narzędziami do zarządzania, jednocześnie utrzymując Twoje oprogramowanie własne w sposób bezpieczny i odizolowany od repozytoriów publicznych.
Domic